
သမုဒ္ဒရာ၏ အနောက်ဘက် ကမ်းခြေတွင်၊ နေရောင်ခြည်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။ ပင်လယ်လေသည် သစ်ပင်များကို တယုတယ လှုပ်ခတ်စေပြီး၊ ပင်လယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆားငန်နံ့သည် လေထုထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ ထိုဒေသ၏ သစ်ပင်များမှာ အလွန်ထူထိုင်းသိပ်သည်းလှပြီး၊ အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကမ်းခြေတွင် အမြစ်တွယ်လျက်ရှိသည်။ ထိုတောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ အလွန်ကြီးမားသော သခွားပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုသခွားပင်ကြီး၏ အကိုင်းများမှာ မိုးကောင်းကင်ကို ထီးထီးမားမား ကာဆီးလျက်ရှိပြီး၊ အရိပ်ကောင်းများစွာကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထိုသခွားပင်ကြီး၏ အခေါင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုတွင်၊ မျောက်တစ်ကောင်သည် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ သူ၏ အမည်မှာ “ကောလိန္ဒ” ဖြစ်သည်။
ကောလိန္ဒသည် အလွန်ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ခုန်ပေါက် ကစားတတ်သည်။ သူသည် အစာရှာရာတွင်လည်း အလွန်ရည်ရည်မောမောရှိပြီး၊ သစ်သီးဝလံများကို ပေါများစွာ စားသုံးသည်။ သို့သော်၊ ကောလိန္ဒသည် တစ်ခုသော အချက်၌ စိုးရိမ်ပူပန်လျက်ရှိသည်။ ထိုအချက်မှာ သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်နေသော “ကျားသစ်” ဖြစ်သည်။ ထိုကျားသစ်သည် အလွန်ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်ပြီး၊ အလွန်အားကောင်းမောင်းသန်သည်။ သူ၏ အမွေးအမှင်များပေါ်တွင် အနက်ရောင် အစက်အပြောက်များသည် နေရောင်အောက်တွင် ပို၍ပင် ထင်းလင်းနေသည်။ ကျားသစ်သည် အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်တတ်ပြီး၊ မည်သည့်အကောင်ကိုမဆို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးစားသောက်နိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ၊ ကောလိန္ဒသည် သခွားပင်ကြီး၏ အမြင့်ဆုံးအကိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ်၊ မြေပြင်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင် ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်သည်။ ကျားသစ်သည် အလွန်ဆာလောင်နေဟန်တူပြီး၊ “ဟို…” ဟူသော အော်သံကို မကြာခဏ ထုတ်လွှတ်လျက်ရှိသည်။ ကောလိန္ဒသည် မိမိ၏ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ သခွားပင်ကြီး၏ အခေါင်းပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပုန်းအောင်းနေလိုက်သည်။ ကျားသစ်သည် သခွားပင်ကြီးအောက်သို့ ရောက်လာပြီး၊ အထက်သို့ ကြည့်ကာ အော်ဟစ်သည်။
“အို… မျောက်ကလေး၊ မင်း ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲ။ ငါ မင်းကို ဖမ်းဆီးစားသောက်ဖို့ ရောက်လာပြီ။ မင်း အသက်ကို အလကား မပေးနိုင်ဘူး။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ အသံကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သို့သော်၊ သူသည် မိမိ၏ အသိဉာဏ်ကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သခွားပင်ကြီး၏ အခေါင်းပေါက်ထဲမှ ခေါင်းကို မထောင်လာပြီး၊ ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“အို… ကျားသစ်မင်းကြီး၊ မင်း ဘာကြောင့် ငါ့ကို ဖမ်းဆီးချင်တာလဲ။ ငါက မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက အလွန်သေးငယ်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပါ။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် ဝင့်ကန်လာသည်။
“မင်း ဘာပြောလဲ။ မင်းက သေးငယ်တာ ဘာအရေးလဲ။ ငါ့အစာအိမ်က ဘယ်တော့မှ မပြည့်စုံဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်အစာပဲ။ ဒီတော့၊ မင်း အပြင်ထွက်လာခဲ့။ ငါ မင်းကို မကြာခင် စားသောက်တော့မယ်။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ အကြမ်းဖက်သော စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အလွန်ရဲရင့်သော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ မင်း အလောကြီး မနေပါနဲ့။ ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။ ငါ့မှာလည်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေ ရှိတယ်။ ငါ့ကို မင်း ဖမ်းဆီးမယ် ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို မင်း မရနိုင်တော့ဘူး။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ဝင်စားမှု ပေါ်လာသည်။
“အို… မျောက်ကလေး၊ မင်းမှာ ဘာအဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ ရှိလို့လဲ။ ငါက မင်းထံက ဘာမှ မလိုချင်ဘူး။ ငါက မင်းရဲ့ အသားကိုပဲ လိုချင်တယ်။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ စိတ်ကို သိရှိသွားသည်။ သူသည် အလွန်ရည်ရည်မောမောဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ မင်း အသိဉာဏ်နည်းပါးတယ်။ ငါ့မှာ ဘာလဲ ဆိုရင်၊ အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ စိန်တစ်လုံး ရှိတယ်။ အဲဒီ စိန်က ဘယ်သူ့ကိုမဆို အောင်မြင်မှုနဲ့ ချမ်းသာမှုကို ပေးစွမ်းတယ်။ ငါက အဲဒီ စိန်ကို မင်းကို ပေးမယ်။ မင်းက အဲဒီ စိန်ကို ရရင်၊ မင်း ဘယ်တော့မှ ဆာလောင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ နှလုံးသားသည် ပို၍ပင် လောဘတက်လာသည်။ သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ စိန်တစ်လုံး အကြောင်းကို မကြားဖူးခဲ့။
“အို… မျောက်ကလေး၊ မင်း ပြောတာ မှန်ပါရဲ့လား။ မင်းမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလို စိန်တစ်လုံး ရှိတာလား။ ငါ မင်းကို ယုံကြည်ရဲ့လား။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ သံသယကို သိရှိသွားသည်။ သူသည် ကျားသစ်ကို အမိုက်တိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“အို… ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါက မင်းကို ဘာကြောင့် လိမ်ညာရမှာလဲ။ ငါက မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ချင်လို့ပဲ။ မင်း ငါ့ကို ယုံကြည်တယ် ဆိုရင်၊ ငါ့ကို မင်းရဲ့ အနောက်ဘက် တောင်ကြားထဲကို ခေါ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် လောဘတက်လာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ အစွမ်းထက်တဲ့ စိန်တစ်လုံးကို ရဖို့အတွက် အန္တရာယ်ကို ခံယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ မျောက်ကလေး။ မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါ မင်းကို ငါ့ရဲ့ အနောက်ဘက် တောင်ကြားထဲကို ခေါ်သွားမယ်။ ဒါပေမယ့်၊ မင်း ငါ့ကို လိမ်ညာရင်၊ ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးစားသောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို သေအောင် နှိပ်စက်ပြီးမှ စားသောက်မှာ။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်ခဲ့။ သူသည် သခွားပင်ကြီး၏ အခေါင်းပေါက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး၊ ကျားသစ်၏ အနောက်ဘက်သို့ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ရောက်လာကြသည်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင်၊ နေရောင်သည် ရေပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အနောက်ဘက် တောင်ကြားထဲကို ခေါ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပို၍ပင် တောက်ပလာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ အနောက်ဘက် တောင်ကြားသို့ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ကြားထဲသို့ ရောက်လာကြသည်။ တောင်ကြားသည် အလွန်မှောင်မိုက်ပြီး၊ ချောက်ကမ်းပါးများ ပေါများသည်။ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒကို မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ကောလိန္ဒကို အပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ကာ၊ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ ရေပြင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေသည်။
အထက်သို့ တက်လာရင်း၊ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို အပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ တောင်ထိပ်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး၊ လေသည် အလွန်အေးသည်။ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် လောဘတက်လာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို အပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အထက်သို့ တက်လာရင်း၊ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် လောဘတက်လာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို အပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ တောင်ထိပ်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး၊ လေသည် အလွန်အေးသည်။ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားပါ။ အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် လောဘတက်လာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို အပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်၊ ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ ကျားသစ်သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အို… မျောက်ကလေး၊ မင်း ဘာလုပ်နေလဲ။ ငါ့ကို ဘာကြောင့် အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်တာလဲ။”
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူသည် ပြုံးကာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ကျားသစ်မင်းကြီး၊ ငါ့ကို မင်း အပေါ်ကို သယ်သွားရင်၊ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့်၊ မင်း ငါ့ကို အောက်သို့ ခုန်ချရင်၊ ငါ မင်းကို စိန်တစ်လုံးကို မပေးနိုင်တော့ဘူး။ မင်းက အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတာပဲ။ ဒီတော့၊ မင်း အောက်သို့ ခုန်ချပြီး၊ ငါ့ကို စားသောက်ဖို့ ကြိုးစားပါ!”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဒေါသထွက်လာသည်။ သူသည် ကောလိန္ဒကို လိမ်ညာခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။
“အို… မျောက်ကလေး၊ မင်း ငါ့ကို လိမ်ညာခဲ့တာပဲ။ မင်းက ငါ့ကို လိမ်ညာခဲ့တာ။ ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။”
ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒကို ဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားသည်။ သို့သော်၊ ကောလိန္ဒသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်ပေါက်ကာ တိမ်းရှောင်သွားသည်။ ကျားသစ်သည် ကောလိန္ဒကို မဖမ်းဆီးနိုင်တော့ပါ။ သူသည် အလွန်စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ၊ ငိုကြွေးလျက် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။
ကောလိန္ဒသည် ကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ၊ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကျားသစ်၏ လောဘကိုလည်း ပယ်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။
“အသိဉာဏ်သည် အားထက်မြက်၏။ ပညာကို အသုံးချတတ်လျှင် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ လောဘသည် လူကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။”
“ပညာပါရမီ။ ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်အဖြစ်ကို ရယူ၍ ပညာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။”
— In-Article Ad —
“အသိဉာဏ်သည် အားထက်မြက်၏။ ပညာကို အသုံးချတတ်လျှင် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ လောဘသည် လူကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။”
ပါရမီ: “ပညာပါရမီ။ ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်အဖြစ်ကို ရယူ၍ ပညာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။”
— Ad Space (728x90) —
166Dukanipātaမဟာပိပ္ဖလီ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဝေဒပညာ၊ အတတ်ပညာ၊ အကျင့်သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ...
472Dvādasanipātaမဟာကိန္နရ ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်...
💡 အချစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမြတ်သော်လည်း မတရားသော အပြုအမူနှင့် ပေါင်းစပ်လျှင် ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို အရင်ဆုံး ကြည့်ရှုသူတို့မှာ အခြားသူများကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် ပြုမူတတ်ကြသည်။ ထိုသူတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒုက္ခရောက်ရ၏။
339Catukkanipātaရှေးအခါက ကုရုမ္ဗာ အမည်ရှိသော စည်ပင်သာယာသော ကုန်သွယ်ရေးမြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် သုဒဿန မင်းကြီး ဟူသော မင်...
365Pañcakanipātaသမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ် အထူးသဖြင့် အရိယာသူတော်ကောင်းတို့၏ ပုံပြင်တို့သည် မနက်ဖြန်ကို ထင်ရှားစွာ မမြင်နိုင်...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ အကျိုးတရားကား အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှ၏။ ဘဝခရီး၌ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ အရှုံးကို မကြောက်သင့်။ သတိဝီရိယဖြင့် ကြိုးစား အားထုတ်လျှင် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ ထို့ပြင် သူတစ်ပါးကို ကူညီရာ၌လည်း ကိုယ်ကျိုးကို မရှေးရှုဘဲ ကူညီသင့်၏။ အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အကျိုးများလှ၏။
342Catukkanipātaသမာဓိမင်းသားရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ သီရိဓမ္မရာဇာမင်းကြီးနဲ့ မယ်တော်သိင်္ဂီဒေဝီတို့ မင်းပြုအုပ်...
💡 အမှန်တရားကို လက်ကိုင်ထားပြီး သနားကြင်နာမှုဖြင့် ပြုမူဆောင်ရွက်ပါက မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
232Dukanipātaကုဏ္ဍကမင်းနှင့် ဥဒေါင်း အရှေ့ဘက် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ ကမ်းပါးနဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင်တောက်လဲ့သော မြို့တော...
💡 ဤ ဇာတ်တော် ၌၊ အဆင်းအပြင် ၌ အလွန် လှပ သော ဥဒေါင်း သည်၊ မိမိ၏ လွတ်လပ် မှု နှင့် သဘာဝ ကို အလွန် တန်ဖိုးထား သော သတ္တဝါ အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ထို့အပြင်၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍက သည်၊ အလှ ကို တန်ဖိုးထား သော စိတ် နှင့် အခြားသူများ၏ အလိုဆန္ဒ ကို လေးစား နာခံ သော မင်းတရားကြီး အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ဤ ဇာတ်တော် သည်၊ ကိုယ်ကျိုး ကို သာ မကြည့် ဘဲ၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် နှင့် အခြားသူများ၏ ခံစား မှု ကို လေးစား တန်ဖိုးထား ခြင်း ၏ အရေးကြီးပုံ ကို ဖော်ပြ ၏။ အလှ ကို ခံစား နိုင် သော စိတ် နှင့် မေတ္တာ ၍ ကရုဏာ ဖြင့် ပြည့်စုံ သော စိတ် တို့သည် ဘဝ ကို ပိုမို ပြည့်စုံ စေ ၏။
— Multiplex Ad —